Söyleyemediğim sözler var,
Söyleyemediğim.
Adına taş deyip,
Kuş misali dilimin altına dizdiğim.
Adına taşlık dediğim.
Diyemediğim taşlarım var,
Bilemediğim.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




benim de söyleyemediğim sözler var!
adeta şuramda (gerdanla çene arasında afaki bi yer) greyfurt büyüklüğünde...
iyi ki Behzat Ç. var! :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta