Mehtaplı bir geceydi.
Ufacık bir Karadeniz Kasabası'nda
Yakamozlar topladım avuçlarımla.
Biliyor mu sun?
Hep sen vardın dualarımda.
Dudaklarımdan düşmedi o altı hece.
Tırnaklarımla kazdım sahile,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




emeğine yüreğine sağlık usta
TAŞ OLUP HERSEYDEN SOYUTLANMAK OKADAR ZORKI ABİCİM.HELEDE SİZ GİBİ YÜREGE SAHİP OLDUKTAN SONRA.SELAMLAR
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta