Duman çıkan bacadan daha sessiz bir yerdeyim.
Adım attıkça ayağımın altındaki taşlar sesleniyor,
Duruyorum bir yerde daha kanlı ve canlı hissettiğim,
Yaprakların hışırtısı kuş sesleri ile bütünleşiyor...
Dağın içinde bir yerleşim, sanki benim her şeyim...
Sınırsız bir ormanım ve yanında ufku aşan denizim.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta