Asırlardır beklerim, taş mabedinde,
Susamadım hiç, bir kere olsa bile,
Zaman su misali akıp gittiğinde bile,
Sevgi ektim, ben olduğum yerlere
Sıra, sıra, taşlar dizildi dert oldu arkama,
Hepsini yüklendi garip yürek anında,
Olsun, ağlama duvarı olsamda yanında,
Tükeneceksin yanımda durduğun anda.
Türlü, türlü canlar geçti hep üzerimden,
Mevsimler tükendi, bahar geldi her seferinde,
Elini sürmeden geçtiğin o günlerde bile,
Taşlar ağladı yüreginin, taa derinliklerinde
Duraner Yay 31.Temmuz.2011
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta