Gün ellerinden tutmuş gününü gün ediyorsun..
Kimbilir, beni de kalbinden silmiş cefa ediyorsun
Dün benim ellerimde, avuçlarımda senli anılar
Buruk bir tat, acı bir ızdırap bana senden kalan.
Sefaları özlemlere gömdüm bir tek senden gayrı
Nem var nem yok hasretlerin kollarında cefalarla
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta