Taşköprü Şiiri - Gülcan Arıkan

Sabahın 8'i
Taş köprü
Ben ve martı sesleri...
Ben yorgun
Martılar umutlu
Taş köprü yanıbaşında yükselen binalardan endişeli...
Martılara alışkın köprü,
İnsanlara da bi yere kadar...
Bu kadarı tamam da nerden çıktı şu binalar
Öyle başı boş yüksekliyor
Öyle samimiyetten uzaklar...
Bir çay ocağında eski bir tabure üzerinde
Bu sabah yazılacak çok şey vardı belki de
Vakit az
Gün başlamakta
Kaybolduk hepimiz kendi telaşımızda
Ben de,
Taş köprü de,
Umutlu martılar da...