Bir hiçten var oldum, taşındım dünya âlemine.
Serpildim büyüdüm, yol aldım gençliğimin ahvaline.
Bir süre sonra, çilesi bile hoş gelen, aşk ile tanıştım.
Çocukluk ahvalinden toparlanıp, adamlık ahvalime taşındım.
Dünya gailesi sardı bu sefer, düştük yollarına ekmek kavgasının.
Aldık verdik gittik geldik, marifetinde olduk geçim derdinin.
Hakça alışverişler olsun dedim, hiçbir haksızlığa tamah etmedim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta