Zamanımız gelince bahanesini arıyoruz.
Öznenin kendisi olmaktan çıkmayı,
Yarınlara giden yolda bırakıyoruz.
Geçmişin mazisini eteklerinde biriktiren
Annenin feryadı yükselmez vadide...
Doğum sancısını dört duvar arasında bırakan
Yüreğindeki canı sonsuzluğa uğurlayamaz...
Aynaya,
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa
Devamını Oku
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta