Bazen dünyanın fani oluşuna öyle üzülüyorum ki,
Ne toprak altındakilere kavuşabiliyorum,
Ne toprak üstündekilere yetişebiliyorum.
Öyle bir acı çekiyorum ki hissetmeniz için...
Yüreğimi yüreğinizde dinlemelisiniz,
Ya da elinize alıp hissetmelisiniz.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




İnançlı insanlar bilir ki. İnsan sevdiği ile beraberdir. Ölüm bu dünya için geçerli.
Şiirde hasret anlatılmakta dünyadakilere de ukbadakilere de bize ölüm yok. Biz aşığız. Aşıklar hep sevdığınin yanındadır. Bak ne güzel sizede uğramışız seviliyorsunuz. Teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta