Ben şiir yazmak için oturmam masaya,
derdimi anlatırım kağıda, o üzülür de şiire çevirir.
Bıraksam dertleri, aldırmasam tasaya,
yine de durulmaz gönlüm, zihnimi kemirir.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta