Taş var karışır toza, çiğnenir caddelerde;
Taş var taşar göklere, taç olur kubbelerde.
Taş var uzar fezaya zirveler yüreğinden,
Taş var köhne saraylar yükselir direğinden.
Taş var açar gözleri, kör eyleyip şeytanı;
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta