Yüzünü saran bu mukoza
Bir taş suskusu.
Sesimi götürüyorsun kendinle ve nefesimi…
Kapıyı çalıyor küçük yengeç
Ve yorgun kıskaçları,
Yerçekimsiz bir hüzünle evlendiriyor beni.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




taşta ki sus!
ilginç ve tarifi yerinde ....güzel
keskin şiir
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta