Günlerce rüyalarım oldu erguvanlı evin bahçesinde
Baharın aksiydi aklımda kalan o akşamın nefesinde
Kadehler ardı sıra derin sohbetleriyle yadigar
Bir taş plakta ağlardık, biz Heybeli’de her gece mehtaba çıkar
Ne zaman ki kayboldu rüyalarım derdimle baş başayım
Ağlarım şimdi ben yarensiz gecelerde tek başıma hülyadayım
Kalmadı o şen sofralar yok oldu gözümüzün nuru aşklar
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta