Bir taş işçisiyim, işim yaratmak,
Cansıza can vermek, taşa ruh.
Mermerin donukluğunda, gözlere sıcaklık,
Sertliğinde, saçları uçuşturmak.
Bütün bedeni ölümsüzleştirmek.
Bir tanrı misali, işim yaratmak.
Sonra yarattığım heykele kul olmak,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta