TAŞ İNSANLAR
İnsanlar...
Nehirlerdeki taşlar misali,
Akıntıyla sürüklenirler,
Nihayet yolun sonunda;
Pürüzsüz ve parlaktırlar.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




kimisi de orasından burasından aşınmış ne taşlığı kalmış, ne toprak olabilmiş
müthiş!
insanoğlunun yaşam serüvenini en iyi özetleyecek nadir bulunan şiirlerden biri.işte bu, şiir budur yani son cümlede son kelimede okuyucuyu bir yerinden yakalamaktır. Yakalamayı başardınız, tamam, şimdi bırakın :)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta