Taş Duvarlar Şiiri - Orhan Karataşgüler 4

Sensiz ,
Kuytu, karanlık sokaklarda
Kaldırım taşlarına dağılan telaşım
Sığınak diye gizlendiğim kalede
Bu taş duvarlar arasında kimsesiz kalışım
Ne zor şey,
Kimseye, hiç bir yere ait olamayışım
Dünya mı bana ağır geldi
Yoksa ben mi bir yer bulamadım kendime
Bu kalp, bu ince sızı
Burnumda tüten bu adressiz yangın
Bu hasret, bu gurbet
Kimden emanet yaralı gönlüme