Hüzünlü Bir Islık Gibi Dokundun Düşlerime
Kondu sokaklarının birinde
Gün gelip nöbet tutacağim yine
Ve yıldızları alıp koynuma
Kıvrılıp yatacağım bir köşede
Tutulurken günlerin nöbeti
Kireç kokulu taş duvar diplerinde
Aynaya,
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa
Devamını Oku
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa




üstümden değil sırtımdan çıkardığım ceketimle deseniz... acaba tekrardan kurtulur muydunuz?
yeter mi?
devam edeyim mi?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta