Hüzünlü Bir Islık Gibi Dokundun Düşlerime
Kondu sokaklarının birinde
Gün gelip nöbet tutacağim yine
Ve yıldızları alıp koynuma
Kıvrılıp yatacağım bir köşede
Tutulurken günlerin nöbeti
Kireç kokulu taş duvar diplerinde
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




üstümden değil sırtımdan çıkardığım ceketimle deseniz... acaba tekrardan kurtulur muydunuz?
yeter mi?
devam edeyim mi?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta