Küçük bir dünyası vardı
Yiyecek bir ekmeği düşlerdi her sabah
Akşama kadar taş atardı ekmeğini çalan zalimlere
Akşam karnı aç, yüreği tok uyurdu
Bir gece hasbahçeleri gördü rüyasında
Sabah ölmeyi düşledi taşlar arasında...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




duygulu yüreğinizden dökülen bu güzel şiir için sizi kutluyorum, tebrikler değerli şairim!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta