Tas ki; dağları doldurur.
Doldurur da içine bakmadan.
Saklanır karaların ardına.
Gün yağıp ıslanıncaya kadar.
O tas ki; Nasırlaşmış kalbin,
Acımasız haykırısıdır sertçe.
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Taş...
üzerine düşen izlerle, gölgelerle hayata akan olgu...
taşların sonsuzluğunda taşlaşmış yüreklere gelsin...ümit...
ki sonsuzluğa sığan anlamlar değerince yaşanabilsin...
tebrikler Kamil Bey...çok güzel şiirdi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta