Tas ki; dağları doldurur.
Doldurur da içine bakmadan.
Saklanır karaların ardına.
Gün yağıp ıslanıncaya kadar.
O tas ki; Nasırlaşmış kalbin,
Acımasız haykırısıdır sertçe.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Taş...
üzerine düşen izlerle, gölgelerle hayata akan olgu...
taşların sonsuzluğunda taşlaşmış yüreklere gelsin...ümit...
ki sonsuzluğa sığan anlamlar değerince yaşanabilsin...
tebrikler Kamil Bey...çok güzel şiirdi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta