Tas ki; dağları doldurur.
Doldurur da içine bakmadan.
Saklanır karaların ardına.
Gün yağıp ıslanıncaya kadar.
O tas ki; Nasırlaşmış kalbin,
Acımasız haykırısıdır sertçe.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Taş...
üzerine düşen izlerle, gölgelerle hayata akan olgu...
taşların sonsuzluğunda taşlaşmış yüreklere gelsin...ümit...
ki sonsuzluğa sığan anlamlar değerince yaşanabilsin...
tebrikler Kamil Bey...çok güzel şiirdi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta