Şu karşı tepelere uluduğum var ya
Çıkmaz sokaklarım hani
Hani yankısı geri gelmeyen o berbat keyifsizliklerim
Hah işte o
Sevmediğiniz ben
Çöle su verilmezi öğrettiğiniz adam
Sahi siz ne kadar çorakmışsınız
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta