Kör kuyuya atılmış bir taş misaliyim,
Bin derdim var söylenmemiş.
Çevremde dalga dalga büyüyen karanlığım,
Içimde bastırılamayan yalnızlığım,
Bir de bir de o var
O, tarif edilemeyen korkularım.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta