Tarsus-namus Şiiri - Dursun Özden 3

tarsus-namus

maraş-adana-mersin, kaç kaç acısı son kıyım, molla kerim ağıdı duyuldu
sarı sıcak, zamansız gök gürledi, kara haber geldi yine, sıladan-gurbetten

yenice'de-cetvel'de acı zılgıt yankılandı, obadan-gadadan-derinden-dertten
kuvvacı kerim'i fransızlar kurşuna dizdi-ovaya kan damladı-tan kızılı gökten

sarıkeçili-karakeçili konar göçerler-fellahlar, alın yazısı biçenler, başkaldırdı
tahtacı kara fatma, yörük hatice; utku göründü karboğazı, pozantı, gülek’ten

'istiklalsiz din-iman olmaz' dedi müftü bahattin efendi; aşk çağrısı yankılandı
dağlar dağlara selam durdu, özgür-kurtuluş sancağı dalgalandı-gök direkten

gönüllü 44 yörük süvari, kemal’in neferleri, 630 kişilik fransız taburunu yendi
‘dağ başını duman aldı’ gün doğdu uyandı; ’vatan sağ olsun' dendi, en içten

gazi paşa pozantı'dan, mazlum uluslara seslendi; 'kurtuluş yok, tek başına’
barışa giden kutlu yolda-utku müjdesi birleşmekten-yarını kuralım beşikten

kurtuluştan kuruluşa ilk adım-son nefes-hep seferi, dağları eritelim kökten
ve çeliğe su verildi, kar ile kor dirildi, kana ay-yıldız damladı, çelik bilekten

düşman kağıttan kaplan-zalim sistem kabus, vatan bin çiçekli özgür ulus
bereketli toprak can-us, tarsus, namus, andımız olsun, aşkımız yürekten.

dursun özden