Tarlabaşında bir hayalet geziyor
Martıların bile uyumadığı bir gecede
Onu herkes kendisi sanıyor
Her birimizden bir günah çalıp
Tersaneden denize atıyor
Yazgımız yalnızken mi gelir aklımıza
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




umutsuz başlamıştı öykünüz. ama son mısra sevdayı tekrar yeşerti. tebrikler, saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta