Yıllar gelip geçse de
Görmese de gözlerim
Tüm ümidim bitse de
Seni hâla özlerim...
Hasret denen zehirde
Aşk bir heves belki de
Sevgi kalpte emektir
Gönül mevsimlerinde
Hazan,hüzün demektir...
Sevenlerin bildiği
Şu pembe güllere renk veren Rabbim
Bülbüle figânı nasip eylemiş
Bin ümit içinde kapına geldim
Anla ki bu yürek tek seni sevmiş...
Bir zaman ben aşık olamam derdim
Tellere derdini dökerken mızrap
Nağmeler ağlarmış,sazlar ağlarmış
Seven bir gönülde varsa ıstırap
İşveler ağlarmış,nazlar ağlarmış...
Kırılsa kadehler,dökülse şarap
Aramızda yıllar yok
Uçurumlar,dağlar yok
Söz edecek kullar yok
Bu aşk bize yakışır...
Sevilip,seviyoruz
Hasret rüzgarında savrulup durduk
Yıllarca boş yere hayaller kurduk
Olsaydı kısmette mesut olurduk
Böyleymiş yazımız,elden ne gelir
Canımız sağ olsun,daha ne denir...
Kalbimde sakladığım
Heyecansın sen benim
Elbet bir gün gerçeğe
Dönecek hayallerim...
Dudaklar söyleyecek
Bundan böyle sevmem derdim
Bir gönüle girmem derdim
Yıllar sonra yine sevdim
Meğer büyük konuşmuşum...
Günüm,gecem onla dolu
Böyleymiş sevgilim alın yazımız
Ayrılık fermansa ne gelir elden
Biz ölsek,ölmez ki şarkılarımız
Duyulur elbette mızraptan,telden...
Biz aşkı yan yana,can cana tattık
Sevda dolu kalbimizde
Uçuşurken kelebekler
Hayal dolu bu mevsimde
İskeleler bizi bekler...
Tarabya'dan Kanlıca'ya
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!