Sen ömrümün tek çiçeği
Sen gönlümün emelisin
Gözümdeki hâyalinle
Senelerdir benimlesin...
Bir gün bile, bir an bile
Yola çıktım şafakta
Ağladım her sokakta
Seni, senden uzakta
Yaşamaktan yoruldum...
Bu ne geçmez hıçkırık
Nisanda mı geliyorsun
Mayısta mı bilmiyorum
Aşka kurdum saatimi
Yollarını bekliyorum...
Kışı attım yüreğimden
Yoluma bakarak ağlayacaksan
Anılar içinde çağlayacaksan
Ardımdan karalar bağlayacaksan
İnan ki ben seni atmam hasrete
Bırakıp aşkımı,gitmem gurbete...
Yine sensiz uyandım
Yine yandım kadere
Yine döktüm içimi
Başıboş gölgelere...
Derdim, çilem, kederim
Yine mi battı güneş
Yine mi akşam oldu
Bitmeyen yalnızlığım
Yüreğime dert oldu...
Gönlümün kadehinden
Yine mi yol göründü
Yine mi gidiyorsun
O nemli gözlerinle
Elveda mı diyorsun...
Her ayrılık gününde
Yol bekleyen gözlerim hep yoluna çevrili
Kaç mevsim böyle geçti, sen gelmedin sevgili
Kanatıyor kalbimi ıstırabın neşteri
Gelse, öpsem diyorum özlediğim gözleri...
Aşk dileyen ellerim semalara çevrili
Yol buldum gözlerinden
Gönlüne aktı gönlüm
Senin sevda bahçene
Güller bıraktı gönlüm...
Solmadan tüm emelim
Yollarımda izlerine rastladım
Seni andım, sana yandım ben yine
Bir şiirden diğerine atladım
Seni yazdım, sana yazdım ben yine...
Silemedim yüreğimden aşkını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!