Eski bir istanbul şarkısı fısıldarken kaldırımlar;
Yanaştım yamacına altın şehrin.
Güneş, veda etmek üzereydi güne.
Ağır ve yorgun...
Oyuncağı elinden alınan çocuk gibiydi mavi deniz.
Bir matem rüzgarıydı esen Üsküdar'da
Geç kalmıştım.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




duygu yüklü şiiriniz için tebrikler...emanetikoruyalım..bu can da bir emanettir.bir gün sahibine hesabımız var...sevgiyle kalın..
Güzel bir şiir okudum. Yüreğinize sağlık. Yarışmada başarılar. Sevgiyle kalın. Mustafa ATİŞ
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta