Deden yetim baban yetim
Öğreten yok dilin ketum
Yurdun olmamış ki tutun
Kuru kenger misalisin
Sürükler götürür hortum
Zorlu coğrafya savurmuş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




FEODALİZM, HORTUM, ZALİM, SİSTEM HEPSİ ZULÜM HEPSİ ÖLÜM, HEPSİ SUÇLU DA BİZLERİN SORUMLULUĞU YOK MU DİYE DÜŞÜNÜRÜM BAZEN.. DUYARLI YÜREĞİNİ KUTLARIM..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta