güneş gün dönümünü tamalayıp
yeni günü yaratmanın telaşında
yarınlara yol alıyor
kendisine görev biçilen eksende
geride bıraktığı günün
bendeki derin izinden habersiz
ve bir o kadar da mağrur
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yüreğine sağlık herşeye rağmen güzeldir yaşamak ve şiir tadında kalasın saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta