Tarih hüzün kokar, yoktur insani ahlakı
Kan üstüne kurulur zalimlerin saltanatı
Nasılda körü körüne, safça inandırıldık
Şehvet, acı, kin ve kan kokan masallara,
Vaat edilen bin bir zevk ve safa uğruna
Döktükçe doymaz olmuştu ya insanlık,
Unutup insanlığını, taze insan kanına.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




"Zalimin zulmü varsa mazlumun Allah’ı var"
O kadar! Çok güzeş şiirleriniz var ytebrik ederim. Başarılar dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta