Yürüyordu yollarda hiç durmadan.
Ve yürüyecekti daha soluklanmadan.
Soyunu, dilini bilmeyecekti hiçbir zaman,
Katıp içine varlığı ve yokluğu,
Sunacaktı Tanrı’ya boğulacağı bir umman.
Diyeceklerdi sanına tarih!
Anlamayacaktı kendini hiçbir vakit.
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta