Yürüyordu yollarda hiç durmadan.
Ve yürüyecekti daha soluklanmadan.
Soyunu, dilini bilmeyecekti hiçbir zaman,
Katıp içine varlığı ve yokluğu,
Sunacaktı Tanrı’ya boğulacağı bir umman.
Diyeceklerdi sanına tarih!
Anlamayacaktı kendini hiçbir vakit.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta