Ne armağanlar biriktirdim sana,
Veremediğim...
Lâyık göremediğim...
Özlemle dolu bir kalp meselâ !
Kör karanlıklarda, ıslak gözlerimdeki duâlarımı sakladım senden...
Yalnız gece şâhit oldu ve gecenin sâhibi !!!
Yanaklarımda iz bırakmış gözyaşlarımı veremedim sana...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta