Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
keşke, keşkeler olmasa.Ama var...her şey olması gerektiği gibi.istendiği gibi değil ne yazıkki... değil karanlıkta el yordamıyla bulmayı başarmak sevgiyi,gün ışığında kaybediyor insanalr umursamadan....
hoş bir şiir olmuş
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta