Soğuktan nefes alışımı bile duyumsayamıyorken,
Senin kokunu hâlâ ayırt edebiliyorum.
Ayaklarım yeryüzü hamuruna bulanmış.
Mevsimlerden kış; tanrı un eliyor üzerimize.
Birbirimize ne zaman karıştıracak bizi, bilmiyorum.
Ama bu tarifte daima bir yan ürün olduğumu biliyorum.
Sense mayasısın yeryüzünün.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta