Tanrın bile vazgeçtiğinde senden
Anlarsın ne kadar yalnızsın
Var mıydı bu kadar günahım
Nerden aldım bu ahları
Oysa sevilmek istedim sadece
Doyumca sarılayım koklayayım
Yaşamda gözü olmayan yare
Anlatsam güzelliğini ne çare
Onun karşısında olmuşum biçare
Oldu kalbim pare pare
Üstümde bir efsun var sanki
Dilim düğümlenir ellerim bağlanır
Kalbim susmaz bağırır
Bağırsa kaç yazar dilim dönmez iken
Sevginin güzelliği dünyaya yansır
Acısı kederi genç sıfatıma
Derler bana madem gençsin
Neden hiç gülmezsin eğlenmezsin
Derim ki hiç gülmek istemez miyim
Yalnız yaratmış beni yaradan
Yalnızlık kendine mahsus diyip
Kandırmış aciz çaresiz kulunu
Bir ümit bağlamış ahiret diye
Orda ne istersen iste diye
Bu küçük dünyada vermediğini
O sonsuz diyarda kim arar
R.Avcı
Kayıt Tarihi : 12.12.2025 16:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Tek çarem tanrıma sığınmak kaldığında ibadetimi reddetti dilimi düğümledi tanrım bile benden vazgeçti
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!