Uzun bekleyişler ardından mesafelere haddini bildirmiştim.
Ne de olsa seni bekleyen biri varken, hayatı sessizce yaşayabilirdim.
Josiane ile yeniden aynı havayı ısırmak, bir nebze ciğerlerime dolması gibiydi..
Güneşe kör olduğumuz saatlerde, iliklerime kadar vücudumu yırtan özlem.
Ağır adımlarla huzuru bulmaya yelteniyordu aradıklarımız.
Ne kadar eksik olabilirdik ki?
Kadınlığım, artık bir tanrının esiri olmaya mahkum..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta