Ruhum sürgün yemiş, kefenim çarşaf
Düş dehri zelzele, sırrım inkişaf
Vuslat sana, kalbe tutuklu hedef
Aksinde tenimde, rakseder sedef
Koyaklardan vadilere düşmüş serin sesi
Bir an işitmez olsam,durmaz kalbin aksesi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta