Senin dünyanda çıplak bir bebeğim,
Yeni doğmuş bilgisiz ve çaresiz...
Tek yemeğim senin sevgin.
Belki bedenimi değil ama ruhumu doyuruyor.
Bekle bebeğim beni!
Ummadığın kadar hızlı büyüyecek;
Ve senin dünyanın kralı olacağım...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta