Gidenler en çok kendini anımsatıyor,
ne gariptir ki, gelenler de öyle
ben bir yokluğu delicesine seviyorum tanrım,
ama neyin varlığı bu,
önümde bir papatya,
koparsam solacak,
bıraksam yel alacak,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta