Ne rüzgâr eser, ne dal kımıldar,
İzninle yürür bu âlem, bu devran.
Yokluğunda olanlar, kör, kara zindan,
Çekme elini üzerimden, yüce Mevlâm.
Görmez, göremez olmuş verdiğin gözler,
Taşlaşmış beton olmuş acınası yürekler,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta