Son kez aralıyorum perdelerimi geceye
Ve karanlığın kasveti çöküyor üstüme
Çöküyorum dizlerimin üstüne ve ellerim gökte
Kafamı kaldırdığımda, evet sanatını görüyorum
Fakat Tanrım, sana yeraltından sesleniyorum
Gökyüzü ne kadar yakın ve sen ne kadar uzaksın
Buyruklarını teker teker yıkıyorum farkındayım
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta