Son kez aralıyorum perdelerimi geceye
Ve karanlığın kasveti çöküyor üstüme
Çöküyorum dizlerimin üstüne ve ellerim gökte
Kafamı kaldırdığımda, evet sanatını görüyorum
Fakat Tanrım, sana yeraltından sesleniyorum
Gökyüzü ne kadar yakın ve sen ne kadar uzaksın
Buyruklarını teker teker yıkıyorum farkındayım
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta