Son kez aralıyorum perdelerimi geceye
Ve karanlığın kasveti çöküyor üstüme
Çöküyorum dizlerimin üstüne ve ellerim gökte
Kafamı kaldırdığımda, evet sanatını görüyorum
Fakat Tanrım, sana yeraltından sesleniyorum
Gökyüzü ne kadar yakın ve sen ne kadar uzaksın
Buyruklarını teker teker yıkıyorum farkındayım
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta