Gecenin sezeryanla doğurduğu Tanrının çocuklarıydık biz.
Bizdik, karanlığa oturup dumanı griye boyayan
Parmak uçlarından akan her bir dokunuşu gökyüzüne üfleyen
Masum çocuklardık biz
Sırtımın yamaçlarında nefesin esiyordu
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta