Eylül'de yağdı hüzün başkentime
Üşüdüm kendimden,penceremde örülü bir karanlık kenarları süslü
Bir bardak çaya sattım soğuk ellerimi,dostlarım sararmış fotoğraflarda yaşlandılar teker teker
Düşmüşler gözden kadınsı rüyalar,önümde çatlıyor ok yaralı kalpler
Tanrı yağıyor üstüme,dularımla kaçıyorum
Çözümsüz sorular buluyorum en ağırından kendime
Alıyorum karşıma verdiğim nefesleri senli sorulara boğuyorum
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta