Eylül'de yağdı hüzün başkentime
Üşüdüm kendimden,penceremde örülü bir karanlık kenarları süslü
Bir bardak çaya sattım soğuk ellerimi,dostlarım sararmış fotoğraflarda yaşlandılar teker teker
Düşmüşler gözden kadınsı rüyalar,önümde çatlıyor ok yaralı kalpler
Tanrı yağıyor üstüme,dularımla kaçıyorum
Çözümsüz sorular buluyorum en ağırından kendime
Alıyorum karşıma verdiğim nefesleri senli sorulara boğuyorum
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta