Gökdağının eteklerinde açan kır çiçeklerine konmayı sever bazen aşk,
Bazen samara da bi göz oda içinde soğukta üşümeyi seçer.
Taksimde anarşist yürüyüştür. Slogan, pankart ve peştemal üzerinde.
Bazen vaktinde gelen sırdaş, zaman mefhumsuz agnostik gibi duran.
Uzaklarda bir karakış görüntüsü güzel çepeçevre iki metre kar, eriyince gün doğuran.
Bazen günaşırı sırtında yüklüce parayla ikileme düşüren.
Kekeme diline mühür vuran, mührü dudaklarından sızdıran.. Günahkar sorumluluklar çöktüğünü yazar alnına bazen, yazdıkları okunaksız, meramı açıklanamaz.. Ama çoğu zaman sanılarımız kadar doğru gelen, kabul ettiğimiz kaderden.. Tanrı ile arana girer sinsice boynuna atılıp gecelerce ve şehvetle..
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta