Gölgesinde üşüdüğüm tanrı sancısı aşk…
Gözüne, yüzüne derildiğim gül kokulu maşuk…
Bende mahfuz bir sızı bakışın asılı kaldı
Gül dereni bir buse hasret ışık, meşk…
Sevda çarmıhı müşteki gözlerimde
Gecesi dolunayı cennetlerimde
Hecesi mum ışığı cinnetlerimde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta