Beni, olduğum gibi kabul edecek tanrılara sesleniyorum ;
Çağın en namussuz zamanlarında, ruhumu hergün günah ile doğruluk arasında çarmıha gererken
Ağlamalarımı, ağrılarımı, acılarımı, ve ruhumu saran öfkeli yalnızlığı saracak
Aklımı rehin almış deliyi sakinleştirecek
İçimde gittikçe uzaklaşan gurbeti yakınlaştıracak
Adımı kul koyan Tanrı'nın elinin elime değmesini istiyorum...
Haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Devamını Oku
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta