Evrensel yasaları yok edemezdiniz. Ama evrensel yasaların kimi kurallarını biraz geciktirmekle; biraz çabuklaştırmakla sürece yön verebilirdiniz. Örneğin, havada ağır bir nesneyi yere düşürmeden olgu ve olayları uçurabilmeniz böyle bir yön vermeydi.
İşte El de kolektif alana mülk sahibi gözü ile bakmanın ürünü olan enfeksiyonlu bir süreçti. Kolektif yasaları geciktirip, çabuklaştıran kolektif yasaları mülkiyetçi esasa göre eğip büken insan düşmanı kulluk zihniyetli bir sistemdi.
El kolektif yasaları şöyle eğip büküyordu. Mülksüzlere kolektif emeğinin karşılığı olan kolektif bir emeğe göre üretim yaptırmıyordu. Kolektif güçten yoksun kılınan kişilere emek gücüyle ürettiriyordu. El çalışana emeğin değil kölenin yarın yeniden iş başı yapacağı bir tedarikçi emeğin, karşılığını veriyordu!
Burada iki tane tuzak vardı. Birinci tuzak yoksulları kolektif üretim gücünden yoksun kılmakla mülksüzleri iş yapamaz, iş muhtacı haline getiriyordu. Böylece kolektif güç yoksunu mülksüzler üretim gücü ile girişmekten (iş yapmaktan) yoksun bırakıldılar. Mülksüzler mülk sahibine iş bulma, iş arama eksikliği ve ezikliği içinde köle veya kul yapıldılar.
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta