anladım,,,,anlatma birdaha,
mabedi ar'ını.
yazı tahtasımı sandın arkadaş beni,
ilkokul öğrencisi gibi,
sende yürek yoksa kimin suçudur dersin,
bazen çıktım yücelere aradım seni,
bazen indim yer dibine,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ne kadar hoş dizeler.Sitemkar oldukça da ve kırgınlık belki de duyulan sevdadan pişmanlık ...............
Kutlarım kalemi,bu şiiri yazan yüreği.
Saygılar+10 puanımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta